O przemocy wśród Was

   Po raz kolejny wracamy do tematu agresji, niereagowania na zło. Wydarzenie, które tu opisaliśmy poniżej, jest autentyczne. Zachęcamy Was do debaty w domu, na lekcjach, na podwórku, jak powinniśmy reagować na różne przejawy przemocy.

    Przemoc to zjawisko dosyć częste w obecnych czasach. Spotykamy się z nią na ulicy, w domu, w… szkole.
Już coraz młodsi obywatele naszego kraju przemocą załatwiają swoje frustracje, bo chcą na siebie zwrócić uwagę, bo muszą pokazać, że są silniejsi i nikogo się nie boją, bo… tak zostali wychowani. Ci, którzy stosują przemoc wobec innych, sami jej doznali, często od najbliższych i teraz odreagowują, mszcząc się na młodszych czy słabszych. Silniejszego nie zaatakują.
   Najgorsza jest przemoc wśród rówieśników w szkole i poza nią. Wystarczy popatrzeć na kogoś „nie tak” -by być ofiarą przemocy. Czasem dostanie się „z liścia”, czasem, „z byka”, można być skopanym lub obrzuconym obelżywymi słowami.
   Czy zaatakowani reagują, bronią się w jakiś sposób? Najczęściej nie, gdyż kolejne ataki prześladowcy (-ów) mogą być ostrzejsze. N
iedawno dwie dziewczynki wracały ze szkoły pewną żarską ulicą. Z daleka zobaczyły dziewczynę słynącą z agresji bez powodu. Zaczęły szeptać między sobą, by nie sprowokować jej spojrzeniem czy gestem. Spuściły wzrok, gdy przechodziły obok. A ona? Ona zaczęła je wyzywać i grozić, twierdziła, że ją obgadują i że jeszcze im pokaże. Po paru dniach tą samą ulicą wracała ze szkoły jedna z dziewczynek, zaatakowanych uprzednio. Już z daleka zobaczyła prześladowczynię, która, widząc ją samą, zaatakowała nie tylko wulgarnymi słowami, ale i pięściami. Przyparła przerażoną do ściany budynku i dała jej dwa razy „z liścia”. Bita dziewczynka zaczęła głośno wołać pomocy. Przechodnie byli obojętni, tylko jednak jedna z pań zareagowała. Tchórzliwa agresorska uciekła, a pobita przez nią dziewczynka udała się do domu. Swoją przygodę opowiedziała przyjaciółce. Obie są przerażone, bo wiedzą, że tamta „nie odpuści” w pojedynkę.
  Czy poskarżyły się komuś, czy powiedziały rodzicom o tych wydarzeniach? Nie! Bo się boją zemsty.
  Jak według Was powinny postąpić?  Na pewno trzeba powiadomić rodziców, a ci policję, wskazać chuligankę, która nie może być bezkarna, gdyż kiedyś zaatakuje kogoś młodszego i zrobi mu poważną krzywdę, okaleczy. Jeśli za wybryki nic jej nie grozi, będzie coraz bardziej zuchwała i niebezpieczna. Pamiętajcie! Nie wolno milczeć, gdy pada się ofiarą przemocy tego typu. Zaufajcie rodzicom, nauczycielom, policjantom. Oni na pewno nie pozwolą na takie zachowanie osobie, która „lubi” krzywdzić innych i stosować przemoc, aby poczuć się ważna, silniejsza. Tego Wam życzymy.